karevan

گنه یارالارچون یاش گٶزلردن گلیر

محزون زینب کاروانی سفردن گلیر

گنه آه و ییغلاماق سسی کربلادن

بیر دونیا غم و  درد و ناله نن گلیر

(باز زبرزخمیها اشگ ز بصر می آید

کاروان زینب محزون ز سفرمی آید

باز در کربلا شیون و زاری برپاست

با درد و غم و سوز نهان می آید)

خبر شام یولینده کی اسیرلردن گلیر

فغان هر طرفده کی، یارالی لردن گلیر

گنه یاس تـازه لئـندی و غم اعـظم 

زمزمه يا حسين تامام یئرلردن گلیر

 (ز اسیران ره شام خبر می آید.

غوغا ز زخمیها ز هر طرف می آید

باز عزایی تازه شده و غم بزرگ 

همه جا زمزمه يا حسين می آید)

دیه سن، اود ده یانان خیمه لردن

هنئزم وای العطش سسلر گلیر

"سالارا"یان حسین ولاسنه، پروانه تکین

کاروان یئتمیش ایکی یادگار سیز گلیر

(گویی ازآن خیمه های نیم سوز

هنوز هم صدای العطش می آید

"سالارا" با ولای حسین چو «پروانه» بسوز

کاروان بی یادگار زهفتاد و دو تن لاله رخ می آید.)

۰۸/۰۹/۹۱