اسماعیل نعمتی پایدار

اشاره: اسماعیل نعمتی پایدار، شاعر و نویسنده ی معاصر آذربایجان بسال 1330 در محله ی سرخاب تبریز دیده به جهان گشود، در تبریز پا گرفت و از همان دوران نوجوانی قلم بدست گرفت و استعداد شاعیری اش را آزمود. پدر اسماعیل نظامی بود و خانواده اش مجبور بود هر جا که پدر به ماموریت می-رود خانواده نیز او را همراهی کند و چنین بود و اسماعیل راهی اردبیل و سپس مشهد گردید. اسماعیل از 12 سالگی در مشهد ساکن شد. دیپلم گرفت و وارد دانشکده¬ی پرستاری گردید. همانجا نیز وارد کار شد؛ اما هرگز فکر و آرزوی مراجعت به شهر خود – تبریز را لحظه ای هم فراموش نکرد و در این آرزو بود تا اینکه در سال 1375 به تبریز بازگشت و 10 سالی هم در تبریز مشغول کار بود تا در سال 1386 بازنشسته شد.
.
البته فراموش نباید کرد که در طول مدت زمانی که ایشان در خراسان مشغول به کار بودند نسبت به گردآوری فولکلور و ادبیات ترکان خراسان تلاش می¬کردند و شاگردانی را تربیت نمودند که امروز هر یک از شاگردان ایشان، خود اساتیدی مبرز گشته¬اند از آن جمله "اسماعیل سالاریان" امروزه از ادیبان برجسته¬ی خراسان محسوب می¬شوند و خدمات ارزنده¬ی ایشان بر همگان آشکار است. در هر حال، خدمات اسماعیت نعمتی پایدار در این جنبش فرهنگی ترکان خراسان قابل تقدیر و بیاد ماندنی است.

.

بونو اونوتمایالیم کی نعمتی خراساندا اولدوغو زامانلار، خراسان تورکجه سی، خراسان تورک ادبیاتی و فولکلورو حاققیندا علمی چالیشمالار ایره¬لی سوروب و بیر چوخ شاگیردلر بسله ییر. اؤزونون مقاله لر و توپلادیغی ماتریاللاردان علاوه، بیر سیرا گنج یازارلاری باشینا توپلاییب و اونلاردا آنادیلینه رغبت روحونو اویادیر. بوگون "اسماعیل سالاریان" - اؤزو بیر اوستاد اولاراق - همیشه نعمتی نی اؤزونه اوستاد سایمیش و درین حؤرمتینی بیلدیرمکدن چکینمه میشدیر.

منبع: برگرفته از کتاب "یوردکولونون سوزلری" نوشته اسماعیل نعمتی پایدار.
.

《دو زبانه بودن کودکان ما، مشکل یا امتیاز》

《دو زبانه بودن کودکان ما، مشکل یا امتیاز》
💢زبان گران‌بهاترین میراث تاریخی و فرهنگی انسان‌هاست. زبان مادری چون کلیدی است که گنجینه‌های سایر زبان‌ها را به روی ما می‌گشاید. این گفته‌ای است که همه‌ی دانشمندان برآنند و همیشه گوش‌زد می‌کنند: برای تسلط بر زبان خارجی اول چنگ به دامن زبان مادری باید زد و از آن یاری طلبید.
🔸از نظر روانپزشکان تکلم به زبان مادري به هويت يابي بهتر، محکم‌تر و عميق‌تر کودکان و برخورد بهتر آنها با آسيب‌هاي اجتماعي احتمالي در سنين بالاتر منجر مي‌شود.
یافته های پزشکی نشان می دهد مادرانی که با زبانی غیر از زبان مادری با فرزندان خود صحبت می­کنند نمی­توانند احساسات عاطفی خود را بطور کامل به کودک منتقل کنند در نتیجه نیازهای عاطفی کودک برآورده نشده و این کودکان از استرس بیشتر و ضریب هوشی کمتری برخوردار خواهند بود.