زبان و ادبیات ترکان خراسان

نـواي روحـانـي نقــاره درحرم امام رضا(ع)

نواختن نقاره از زمان‎هاى قدیم درآستان مقدس امام رضا(ع) براى احترام و بزرگداشت بارگاه امام رضا(ع) معمول بوده است. تاريخچه اين نواي ملکوتي بر مي گردد به سال 860 هجري قمري، (حدود 574 سال قبل)که ميرزا ابوالقاسم بابر، نوه گوهرشادخانم به مشهد آمد. در سال 1282 هجري قمري( 152سال قبل ) و در زمان ناصر الدين شاه نقاره خانه به مکان فعلي واقع در روی ایوان شرقی صحن انقلاب، البته با معماري چوبي و سقف شيرواني انتقال يافت. درسال 1379 هجري قمري ( 53 سال قبل) توسط آستان قدس رضوي ساختمان نقاره خانه با بتن مستحکم و با کاشي کاري مقرنس آراسته گرديد. تنها در اين مدت 574 ساله به مدت 8 سال از سال1312 تا1320 هجري قمري به دستور رضا خان نقاره زني تعطيل گرديده است.

ساعت نواختن نقاره :

يک گروه 9 نفره عاشیق شامل 5 نفر تبار و 4 نفرکرنا زن که اصطلاحاً "کشيک چي " رسمي آستان قدس هستند. نقاره را با هدف :

1ــ شکوه و عظمتِ حريم قدس ثامن الحجج علي بن موسي الرضا(ع)

2ــ حمد و ثنائي براي آغاز و پايان هر روز

3ــ هشداري براي کساني که ازنماز غافل شده اند

هر روزه غيراز 2 ماه محرم و صفر و ايام شهادت و عزاداري بمدت 20 دقيقه قبل ازطلوع و غروب آفتاب نقاره مي نوازند

البته درطول ماه مبارک رمضان نواختن نقارهِ صبح گاه به هنگام سحر برگزار مي شود تا افرادي که مايل به صرف سحري و شب زنده داري هستند، مطلع باشند. و اين نواي روح فزا در ايام عيد و شادماني و درآغازين ساعات روز (8 صبح) و درهنگام تحويل سال نو نيز نواخته مي شود.

خادم امام الرضا(ع)