زبان و ادبیات ترکان خراسان

مدتی است بعدازظهر ها راهی جاده زیبا و ییلاقی معروف به جاده قدیم بدرانلو  در غرب بجنورد می شوم، گاهی با دوستان گاهی با خانواده و گاهی هم با خودم!

اولین روستا که زیاد هم دور نیست "بیدک" است پس از طی چند کیلومتر به روستاهای ترک زبان می رسیم، اولین روستای ترک زبان، روستای "قره نوده" است زیبایی جاده از اینجاست که شروع می شود تاکستان های مرتب و منظم که بعضن با درختان بادام احاطه شده اند و ویلاهایی که زیبایی جاده و محیط را دوچندان کرده است.

پس از عبور از چند پیچ ۱۸۰درجه ای و سربالایی تند، روستای " تیمور تاش " نمایان می شود. اینجاست که چشم انداز جاده تا دور دست ها یک حس و حال عجیب و دل انگیزی در انسان ایجاد می کند، چشم اندازی که رفت و آمد اتومبیل ها در جاده جدید را کاملن رصد می کند و از اینکه از آن همه هیاهو و خطرات جاده جدید و دو طرفه ی بجنورد شمال به دور هستید ناخود آگاه یک احساس آرامش وصف ناپذیری را در خود می یابید.

روستای بعد با فاصله ی ۵/۲ کیلومتر " گلی" ( یا گول لی ) است، زیبایی ها و چشم اندازها همچنان ادامه دارد که به روستاهای "عرب" و "شیخ تیمور" می رسیم.

مردمان منطقه و روستاهایی که نام برده شد مردمانی هستند که درخوش زبانی، خوش برخوردی و مهمان نوازی بی بدیل هستند. تکرار چند باره  " گلینگ گئدی ائوه" (بفرمایید برویم منزل) اولین جمله آنها در اولین برخورد با افراد خودی و غریبه است.

همانگونه که در ابتدا گفته شد گاهن تنهایی راهی منطقه می شوم و هر از گاهی اگر پیرمرد یا پیرزنی را کنار جاده منتظر ماشین ببینم سوار کرده تا از خوش زبانی و شیرین زبانی آنها نهایت استفاده را ببرم، به عنوان مثال روزی از پیری در باره ویلا سازی در مجاور روستاهای ایشان پرسیدم که با خنده پاسخ داد:

"بیز کی پول لی لارا ییتیشمه دی، امما اونلار بیزه ییتشتیلن" "ما که به ثروتمندان و پولداران نرسیدیم اما آنها به ما رسیدند"

محصولاتِ محوری منطقه های یاد شده انگور کلاهداری و گندم است که کشت هر دو محصول دیم است که به دست آوردن محصولِ خوب بستگی به کلی اما و اگر دارد:

اگر برف و باران به اندازه و به موقع ببارد..اگر آفت نزند..اگر محصولاتشان را ارزان و مساوی با مفت نخرند، شاید چشمشان چیزی ببیند.

روزی پیر دیگری گفت:

" بزیم اکینلاشلارمیزدان بیرزاد یوخ، امما بیری اولو تانری و اوبیرسی یارانالار! کی بیزه قوه لاتموت دور"

"از درآمد محصولاتمان زیاد خیر و بهره نمی بریم، اما اول خدای، دوم یارانه است که قدری ما را سرپا نگاه داشته است"

اینک امید می رود که مسئولین ذیربط به جاده یاد شده که در حاشیه آنروستا نشینان مهمان نواز و خوش بیان و خوش برخورد سکنی دارند توجه ویژه نمایند تا منطقه زیبای مذکور به یکی از مناطق توریستی و گردشگری مبدل شود. حضور و اتراق افراد و خانواده های زیاد در حاشیه جاده هنگام غروب به ویژه غروب روزهای تعطیل خود شاهد بر این ادعاست.

نویسنده : علی اکبر رحمانی (وبلاگ قیزیل چشمه)