زبان و ادبیات ترکان خراسان

صبح یک روز سرد پائیزی  -         روزی از روز های اول سال 

بچه ها در کلاس جنگل سبز -  جمع بودند دور هم خوشحال

بچه ها غرق گفتگو بودند  -           بازهم در کلاس غوغا بود

هریکی برگ کوچکی در دست!  -      باز انگار زنگ انشاء بود

تا معلم ز گرد راه رسید  -         گفت با چهره ای پر از خنده

باز موضوع تازه ای داریم  -                   آرزوی شما در آینده

شبنم از روی برگ گل برخواست- گفت میخواهم آفتاب شوم

ذره ذره به آسمان بروم  -              ابر باشم دوباره آب شوم

دانه آرام بر زمین غلتید   -     رفت و انشای کوچکش را خواند

گفت باغی بزرگ خواهم شد  -   تا ابد سبز سبز خواهم ماند

غنچه هم گفت گرچه دل تنگم  -    مثل لبخند باز خواهم شد

با نسیم بهار و بلبل باغ   -             گرم راز و نیاز خواهم شد

جوجه گنجشک گفت میخواهم -  فارغ از سنگ بچه ها باشم

روی هر شاخه جیک جیک کنم   -    در دل آسمان رها باشم

جوجه کوچک پرستو گفت:  -          کاش با باد رهسپار شوم

تا افق های دور کوچ کنم  -                   باز پیغمبر بهار شوم

جوجه های کبوتران گفتند:  -     کاش میشد کنار هم باشیم

توی گلدسته های یک گنبد  -      روز و شب زایر حرم باشیم

زنگ تفریح را که زنجره زد  -          باز هم در کلاس غوغا شد

هریک از بچه ها بسویی رفت  -         و معلم دوباره تنها شد

با خودش زیر لب چنین میگفت:  - آرزوهایتان چه رنگین است

کاش روزی به کام خود برسید!   -   بچه ها آرزوی من اینست

سروده استاد زنده یاد قیصر امین پور