منه دئییرلرآغا نئیچه مینگ(به من می گویند آقای چند هزار )


تاغاری تولدوردو قورو تاتیقدان، آلدی باشینا، اؤیدن چیخدی و گیردی دوشه : " ایندی قورو تاتیغی ساتیرام و بیر جوجه آلیرم، جوجه نی بئجه ریرم اولور تویوق، تویوق اولور کورچ و تویوغو باستیریرام اون ایکی دانا جوجه آچیر.
(تغار را پراز ماست خشک کرد، بر سرش گذاشت، ازخانه بیرون و به عالم خیال رفت: الان ماست خشک را می فروشم و یک جوحه می خرم، جوجه را پرورش میدهم و می کنم مرغ، مرغ کورچ می شود و 12 عدد تخم مرغ می گذارم زیرش و 12 جوجه باز می کند.)

جوجه لری ساتیرام، بیر قویون آلیرام، قویون دوغور و ایکی قویونوم اولور، بو ایل ایکی قویون، گلن ایل دورد قویون و اوبیرسی ایل آلتی قویون و یواش - یواش نئیچه مینگ قویون و اولورام آغا نئیچه مینگ.
(جوجه ها می فروشم و یک گوسفند می خرم، گوسفند می زاید و صاحب دو گوسفند می شوم، امسال دو گوسفند، سال دیگر چهار گوسفند، سه سال دیگر شش گوسفند، یواش یواش چندر هزار گوسفند می شود و من می شوم آقای چند هزار.)


بیرگون منیم چوپانیم وورور بیر باشقا چوپانین آغیزی ایله بورنونو قاناتیر و او چوپانین ائیه سی گلیر و منه دئییر: چوپانین ووروب منیم چوپانیمین آغیزی و بورنونو قاناتیب و من قیجق ایله دئیرم چوخ یاخشی ایش گؤروب.
(یک روز چوپان من با چوپان یک نفر دیگر درگیر می شود و چوپان من می زند دهان و بینی چوپان دیگر را خونی می کند و صاحب چوپان کتک خورد به پیش من می آید و می گوید: چوپان شما، چوپان من را بد جوری زده است و من با عصبانیت می گویم، کار بسیار بجایی کرده است.)


بیردن اؤزونه گلدی و گؤردو کی، تاغار اؤنگینده ایکی بؤلونوب و قورو قاتیق دا یئر اوستونه یاییلیب، اؤزو - اؤزونه دئدی: آی په که چوپان سنین نه ایشین وار باشقا آدامین چوپان ایله؟

(ناگهان به خودش آمد و دید تغار شکسته و ماست خشک بر روی زمین پخش شده و به خودش گفت: آی چوپان نادان چکار داری با چوپان مردم؟)


سؤزلیک
دوش Düş: عالم خیال، عالم هپروت و برای نمونه در روستای ذکریای شیروان جایی است که مردم به آنجا می روند دوشورلر ( به عالم خیال می روند)
قیجیق: عصب
قیجیقلاماق: عصبانی شدن
کورچ Kürç: کورچ، یا کورج، کورچ یک کلمه ترکی است و در فارسی کورج، کورچ گفته و نوشته می شود.
په ککه Pəkke: نادان، ساده، احمق

 یازان :شیروانلی