زبان و ادبیات ترکان خراسان

اود( آتش ) و اوت (علف)

نکته : ترکان خراسان به علف اود (Od) و به آتش اوت (Ot) می گویند از آنجا که آتش اولین بار کمک آتش گرفتن علف های خشک صورت گرفته است این دو کلمه بجای هم نیز نوشته می شوند

نکته : تصاویر را سایین شیروانلی جنابلاری در چند سال قبل ارسال نموده اند و با تشکر ویژه از ایشان.

توضیح : برخی به " علف " نیز اود (Od) می گویند. 

اود (Od) : آتش

اوت (Ot) : علف

کهلیک اوتی (علف کبک) : کاکوتی

otarmak da ot dan gelir

 آلو (َAlov) :  :شعله آتش

قوروج (Qoruc) : هیزیم پس از سوختن تبدیل به ذغال می شود و زمانی که ذغال ها دود نکنند به آنها قوروج (Qoruc) گفته می شود

اوچغون (Uçğun) : : جرقه های آتش

köz  :کؤز = خاکستر گرم

کؤل = خاکستر سرد (در لهجه غربی خراسان کیل تلفظ می شود )

 

 قور : Qor : اخگر، شراره، گل آتش

قور چالماق : قرمزتر شدن ، شادابتر شدن چهره، بهتر شدن وضعیت جسمانی

 

 یانارداغ : آتشفشان

 

یانقین سؤندورن (آتش نشان)

سؤن : فعل امر از مصدر " سؤنمک " خاموش شدن

سؤندؤرمک : خاموش کردن اتش، چراغ و....

سؤندؤرن : خاموش کننده

سؤندؤرچو : خاموش کننده

سؤنمز : خاموش نشدنی

Ocaq və ya təndirdə odun yandıqdan sonra qalan xırda od parçaları, kül arasında

işıldayan xırda kömür parçalar

Söz gəlişi : Ocaqda köz yox, qor var

 Söz gəlişi : Qorun üstündə bişirmək