زبان و ادبیات ترکان خراسان

روز مادر و زبان مادری

تدریس و آموزش و یادگیری به "زبان مادری" نه تنها حق هر دانش آموز

 که حق هر " مادری " هم هست .

ممنوعیت "زبان مادری" در عین حال که ظلم به دانش آموزان تلقی می‌شود بلکه ظلم به "مادرانی" هست که فرزندشان حق ندارد با او به زبان مادریش سخن بگوید.

 مادری که فرزندی را با رنج و سختی جانکاهی ماه‌ها در شکم خود نگه میدارد  و به بهای از دست دادن جوانی و زییاییش فرزندی را  به دنیا می‌آورد ،وبه قیمت پیری و شکستگی بچه را بزرگ میکند.این حق را دارد که بخواهد فرزندش به زبان همان مادر بیاموزد و بگوید و بنویسد .

ظلم به فرزند ظلم عریان و مستقیم به مادر هم هست .شاید مادران با توجه به ذات مادریشان ظلم مستقیم به خویش را روزی ببخشند و بگذرند اما از ظلم به فرزندانشان آن هم به حکم مادر بودنشان نمیگذرند و نمی‌بخشند و فراموش نمی کنند...

این حق را به مادران قرآن و قانون "ملی"و "بین المللی" داده است که فرزندشان به زبان مادرانشان سخن بگویند و بیاموزند .

هیچ قانونی دیگری نمی تواند این حق را با هیچ منطقی و توجیهی  دیگر از مادران صلب نماید .

بیایید به حرمت مادران زبان مادری را که حقیست قانونی به فرزندان همین مادران هدیه کنیم .

سخنی هم دارم به سیاست پیشه گان ترک این سرزمین ...

اگر من روزی بجای شما بود به حرمت "شیر مادری" و به حرمت" مهر مادری " تدریس و آموزش زبان مادرم را که حقیست الهی و انسانی و قانونی سالهاست به حیله و نیرنگ سیاست بازان ممنوع شده است را  آزاد  می ساختم و بخشی از زحمات مادرم را جبران میکردم .

گرامی داشتن یاد مادر و سپاس از زحمات آن به سکه و انگشتر طلا نیست بلکه حفظ کردن نفس مادر و لالایی های سوزناک مادر است که سالها بر بالین ما برما خوانده است .

به حرمت " مادرانتان  و "مادرانمان"، " زبان مادری" را "آزاد" کنید.

                                          طاهر نقوی 96/12/17