Çırpı - Çoq - Çöp
چیرپی - چوق - چؤپ
چیرپی:  چوب نازک و باریک تر.
تا اواسط دهه چهل تنبیه بدنی دانش آموزان در مدارس امری عادی و عمومی بود و هر معلم یک "چیرپی" داشت که به فارسی چوب می گفتند. در زبان فارسی حرف "" وجود ندارد و چوب فارسی شده "چؤپ" است.
چؤپ: چوب خشک نازک و برای مثال "چیرپی" پس از خشک شدن تبدیل به "چوپ" می شود و یا به آن "چؤپ" می گویند.

چوق: چوب بارک بلند و تر و نزدیک به سه متر. در مکتبخانه های قدیم هر ملا یا آخوند یک "چوق" داشت و  اگر دانش آموزی خطا می کرد، ملا بدون برخاستن از جایش با "چوق" به سرش می کوبید. تا اواسط دهه چهل تنبیه دانش آموزان در مدارس ظالمانه و بدتر از مکتبخانه های قدیمی بود.  

یازات : حسن شیروان  ‌