اشاره : هدف برزگ دشمنان و فرهنگ ستیزان ایجاد تفرقه در میان ملت های بزرگ، و كوچك كردن آنهاست كه دارای ریشه و تاریخ دیرینه دارند.  وقتی كه انسان از ریشه جدا شد بی هویت می شود، وقتی كه بی هویت شد ناتوان می شود و دیگران را از خود برتر می پندارد و به داشته و گفته های آنها ایمان می آورد، از خود بیگانه می شود. در این موقع خصوصیات آسیمیله و بی هویی بروز کرده، ایمان می آورد كه بی چیز است.  

آسیمیلاسیون

وقتیكه یك فرد تورك بی هویت شد و خود را از ملیت تورك جدا كرد. شوونیسم ها فردا از او خواهند پرسید: تاریخ تو كدام است؟ ریشه تو در كجاست؟ ما تاریخ 2500 ساله داریم، توكیستی ؟ تو آذری هستی نه تورک! زبان ترا مغولها تغییر داده اند!

فرد آسیمله شده جوابی نخواهد داشت. زیرا در تاریخ ریشه برای "آذر"ی تعریف نشده است. این فقط توركان هستند كه تاریخ 7000 ساله دارند. و چون این افراد از این تاریخ بریده، شوونیسم را از خود غنی تر،قوی تر، تاریخی تر و ...خواهند دید و در اینجاست كه به كل خود را نهی خواهند كرد. و چاره ای جز بردگی و اطاعت پذیری نخواهند داشت.

ربان ما تورکی است

ما باید بدانیم كه تورك، تورك است. چه از نوع آزربایجانی، خوراسانی، قاشقایی ، خلجی  تركیه ای، ازبكستانی، قیرقیزستانی و ... باشد و یا حتی از نوع تهرانی. اینها اسامی جغرافیایی هستند اینکه ما می گوییم تورک خوراسانی هستیم فقط بخاط اینست که نشان دهیم در کجای این کره خاکی قرارداریم . همه این توركان تاریخ، فرهنگ و زبان یكسان دارند. زبان مان تورکی است و هریک زیرمجموعه ای از ملت بزرگ تورک هستیم. جدا كردن اینان با هر لقب و نام كه باشد آب به آسیاب دشمن ریختن است و بس.

بنابراین جایگزین كلمه "آذر"ی به جای كلمه"توركی" هدف دشمنان است، این هدف برنامه ریزی شده و دارای استراتژی دراز مدت است، هدف آن كندن ریشه توركان است. و جز خشكاندن این ریشه پی آمدی دیگر نخواهد داشت. آگاهی ملت تورك و بخصوص اندیشمندان و دانش پژوهان این مردم ترفند و پاتك دشمنان را می تواند خنثی سازد. به خود بیایم و از به كار بردن كلمات و اصطلاحات نابجا به جای كلمه تورك پرهیز كنیم قبل از آنكه سنگ لحد بیدارمان كند.

دشمنان قسم خورده (كم هم نیستند) برخی افراد بی هویت را پیدا و پرورش داده به عنوان اندیشمند ملت تورك به خورد مان می دهند و از زبان آنان سخنانی می گویند تا مورد قبول تر واقع شود.


 نگاررش کلمه "آذری " از نظر دستور زبان تورکی

حال از لحاظ زبان نگارش یعنی دستور زبان،كلمه "آذر"ی را مورد بررسی قرار دهیم. ما نمی گویم كه این كلمه توركی است یا خیر، حهت تایید و یا رد این قضیه باید به قوانین نگارشی زبان توركی (دستورزبان) توجه شود، هر چه این قوانین بگوید آن درست است.

این مورد نه تنها در زبان توركی بلكه در تمام زبانهای دنیا مصداق دارد. زیرا هر ملتی در دنیا دارای یك وسیله ارتباطی است و آن وسله ارتباطی زبان ملت است. هر زبانی كه دارای دستورات نگارش داشته باشد می توان آن را بعنوان یك زبان مستقل تلقی كرد در غیر این صورت، یعنی دارای بودن فقط گویش می توان گفت آن ملت دارای زبان نبوده بلكه یك لهجه دارند.

گفتار و نگارش هر زبان كلی باهم متفاوت هستند. مثلاٌ در گفتگوی زبان فارسی به تهران می گویند تهرون، به آمدم می گویند اومدم و ... 

اماچیزی كه درست تر است نگارش این كلمات است. این قضیه در زبان های دیگر نیز صدق می كند. زبان توركی نه تنها از این قانون مستثنی نیست بلكه بسیار غنی و ریشه دار و تكمیل تر است .

در زبان توركی مثل زبانهای دیگر كلماتی هست كه از دیگر زبانها به عاریت گرفته شده اند، اینها در گویش كاربرد دارند اما وقتیكه به نگاریش درآیند باید از دستور زبان توركی پیروی كنند.

در توركی 8 حرف وجود دارد كه از عربی وارد زبان ما (توركی)شده است، این حرفها در نگارش هیچ وقت كاربرد ندارند، یكی از آن حرفها، حرف "ذ" می باشد.

بنابر دستور زبان توركی وقتی كه در نگارش به این حرف می رسیم،  آن حرف باید جای خود را به حرف"ز" دهد. لذا بنابر قوانین زبان توركی در هنگام نگارش، كلمه "آذر"ی، باید به صورت "آزری" نوشته شود.

قانون دیگر زبان توركی، قانون هماهنگی اصوات است. طبق این قانون اگر اولین حرف صدار دار كلمه ای از گروه قالین باشد، حروف صدا دار بعدی نیز باید از همین گروه باشد و برعكس. هر كلمه كه در این قانون بگنجد ریشه توركی دارد، در غیر این صورت ریشه كلمه عاریت شده است. حال ببینیم وضعیت كلمه "آذر"ی در این قانون چگونه است، ریشه این كلمه از كجاست، آیا كلمه كاملاً توركی است ؟یا خیر .

چون اولین حرف این كلمه از حروف صدادار و قالین می باشد بنابراین باید نوشته شود "آزاری"، "Azarı"، نه آذری "azəri". پس كل كلمه از منظر این قانوان غلط است، یعنی این قانون می گوید كلمه مد نظر توركی نیست. و آز آنجا كه در زبان توركی كلمه بنام "آذر" با حرف"ذ" وجود ندارد لذا بیان این كلمه هم در گویش و هم  در نگارش توركی غلط و بی پایه و اساس است.

قوم "آس" یا "آز"

در تاریخ توركان قومی بوده بنام " آس" كه در مناطق شرق توركیه امروزی زندگی می كردند. بعد از هجوم اعراب و تسلط آنان بر توركان " آس" و قبول دین اسلام به عنوان دین رسمی از طرف این قوم كلمه " آس" به " آذ " تغییر داده شده كلمه" آس " در زبان توركی بمعنای قوم سلحشور می باشد.

ازطرفی چون "كلمه آزربایجان " یك كلمه تركیب شده از چندكلمه كاملاً توركی است طبق بررسی ذیل:

ار=مرد. جوانمرد

بی=بیگ

جان=گان=قاان

ازاربیگ قاان=اذربای جان

 كلمه  (آزر) : در تركی باستان پسوند (ار) به آخر اسم می چسبیده و شخص را منتصب به آن می كرد. مثلا آز + ار: یعنی شخصی كه از قوم آز است.

" آز " به عبارت درست تر " آس " نام قومی است كه در شمال غربی ایران و شرق تركیه سكونت و حكمرانی داشتند. همانطور كه در مطالب فوق نیز اشاره شده است. و كلمه " بای “ در زبان تركی به معنی غنی، صاحب، سرور، توانا و مقتدر است.

همچنین كلمه "جان “ یا " گان " پسوند مکان ساز است و در زبان تركی نشان دهنده جا، مكان و محل های جغرافیای است. این پسوند بعد از ورود اعــراب از " گان " به " جان " تبدیل شده است. بنــابراین " آزربایجان " به معنی محل زندگی قوم توانای " آس " یا " آز" می باشد. لذا حتی یك به هزار هم تصور كنیم كه كلمه " آذر" توركی است، بنابردلایل فوق نمی تواند جایگزین مناسب برای كلمه " آزربایجان "باشد. زیرا از یك طرف " آزربایجان " یك كلمه تركیبی است كه هر كدام ار تركیبات آن معنا و مفهوم جداگانه دارند و از طرف دیگر " آذر " ی یك كلمه دم بریده است كه معنی و مفهوم ادبی آن از لحاظ دستور زبان، یعنی منصوب به " آذر" است كه ما در تاریخ توركان نه محلی بنام " آذر" داشتیم و نه شخص یا قومی، و این كلمه دم بریده معنای كامل آزربایجان را از منظر بیان مغدوش می كند. گماردن كلمه نادرست "آذر"ی بجای " آزربایجان "یا تورك " آذر" ی خطای نابخشودنی است از جانب هركس كه باشد.

 

كلمه" آذر" ی از نگاه دستور زبان فارسی

كلمه"آذر"ی از نگاه دستور زبان فارسی نیز قابل بحث است. به ما در دوران تحصیل یاد داده اند كه اگر حرف"ی" به آخر كلمه اضافه شود آن كلمه صفت نسبی است، و صفت نسبی آن است كه كسی یا چیزی را بجایی نسبت دهند. وقتی كه گفته می شود: تبریزی، تهرانی، قرمزی، صورتی یعنی كسی یا چیزی را به این مكانها "محل های جغرافیایی كه وجود دارد"و رنگها (كه وجود دارند) را نسبت داده ایم. لذا از نگاه دستور زبان فارسی از تئوریسین های نظریه "آذر"ی باید پرسید:

- " آذر" كجاست؟ كه شما " آذر"ی شده اید؟.

مخفف سازی نامناسب 

 بحث دیگر مخفف سازی برای واژه ها و كلمات طولانی است. برای ساختن یك مخفف برای كلمات بزرگتر حتما می دانید كه باید یك سری قوانین را رعایت كرد. هردم بیلی كه نمی شود كلمه درست كرده و به خورد مردمان داد. به این واژه ها دقت كنید:

1- كلمه (United + States) چون از دو كلمه متفاوت یعنی دارای معنانی مختلف تشكیل شده مخفف آن (US) گردیده است

2-  كلمه (ir+an) مخفف آن (ir) شده است .

3- كلمه (رحمت ا... علیه) مخفف آن (ره) شده است

حال چگونه است كلمه آزربایجان كه خود از سه كلمه  با معنای متفاوت تشكیل شده است دارای مخفف نامناسب داشته باشد ؟

آزربایجان (آزر+ بای + جان ) مخفف آن شده "آذر"ی ، پس "جان" كجا رفت؟. آیا غیر این است كه برنامه ریزان شووینسم استعمارگر هدفشان جدا كردن ما از هویت و داشته ها یمان است؟

حتی داشتن یك همچون نام (آزربایجان)را نیز برای ما زیادی می بینند. ما بهتر و زیباتر نیست بجای "آذر"ی یم ، بگویم آزربایجانی هستم، تورك آزربایجانم، افتخار می كنم توركم و آزربایجانی هستم؟

این جملات مدنیت، تاریخ، و... ما را بیان می كنند، اما "آذر"ی خیر، بهتر است با دستان خود تیشه به ریشه خود نزنیم.

باید بدانیم كه این مرزها و محل زندگی نیست كه هویت را تعریف می كند، بلكه این هویت است كه مرزها را مشخص می سازد. ساختن اسامی جعلی بر مردمان، سیاست استعماگران است تا به راحتی توان كنترل آنها را داشته و بتوانند براحتی بر آنان حكومت كنند. وقتی كه فردی اظهار می كند "من تهرانی هستم " یا "مشهدی" هستم كسی نمی تواند بگوید آن فرد حتما" فارس" است اما وقتی كه می گوید من"فارس" هستم می توان گفت ایشان می تواند تهرانی، اصفهانی، شیرازی، یا یكی از مناطق فارس نشین باشد. انتساب كلمه "آذر"ی به جای "تورك" و یا " آزربایجانی" باعث جدا افتادن ما از دنیای تورك خواهد شد.
 به آذربایجانی "آذری" اطلاق نمی شود.
نتیجه مهمی دیگر اینکه آذری خطاب کردن ترکان آذربایجان کار درستی نمی باشد. اگر بخواهیم آذری را خلاصه شده آذربایجانی بدانیم در آنصورت باید به خراسانی بگوییم خُری! بعبارت دیگر همانطوریکه به خراسانی، خُری، به رفسنجانی، رَفی، به اصفهانی، اِصی و به لاریجانی، لاری نمی گویند، به آذربایجانی نیز آذری اطلاق نمی شود.

بنابراین، هر كس در هر منزلت و مقامی كه باشد و بخواهد از این كلمه دانسته یا ناداسته استفاده كنند مطمین باشید منفور تاریخ خواهد شد، و سیلی سختی خواهد خورد، و چون كسروی در نهایت توبه نامه خواهد نوشت هر چند كه تاوانش را ملت تورك خواهد داد.

من توركم، آذری یوخ


مطالب مرتبط :

من تورکم، آذری ددندی

درس عبرتی از تاریخ

آذري چه صیغه ای است

ناگفته‌های مهم احمد کسروی درباره زبان ترکی