daragaz

تورکی خوراسانی لهجه درگز

شاعر : محمد عرب خدری 

شـيرين شـيرين، خاطئـره لـر، داغيلدئ

باغده حوْووض، داش توْرپاقدن، دوْليبدئ

كـاتـه چئـنار، ريشه سي يه م، ايتيبدئ

يوخاري تپّه نئ گؤرئي داغيليب

توْرپاقلـرئ، كؤچه لرده، ياييليب

كـوْره لـرئ، بازارلردهْ، ساتيليب

             اگـر اوْلـسه بو تـپه ني، ساخلئيئي

             كئچن لرئ، هر نئچّه دن، يادلئيئي

منـئ ننـم، ياخچـي لايله، دئيردئ

بوْينيچ ايپين، مكم ليقنن، چكردئ

يوخـو مئهرئ، اوٌره ييمه، تؤكردئ

           نازلي ننم، لايله لرئي، تاپرمن؟

            بيرده گنـه، راحتليق، ياترمن؟

من ننه مئي، لايله سي نن، ياتردئم

يوخـو گـؤروو، آته مينوْو، چاپردئم

يـوخـوده اؤز، آرئـزومـئ تاپـردئم

            بولوت لرئي، ايچينده يوْل، گئدردئم

            بولوت لردن، آت دوزه توْو ، مينردئم

منئـي ننم، كـندي دن اون، تؤكردئ

تشت ايچـينده، اوْنـي ياخچي، الردئ

خمير ائدوْو، موشت وورماقه، تورردئ

        كئچدئ گئتدئ، قوتاريتدئ، اوْگوٌنلر

        ساغـي سـوْلئ، ساللانيتدئ، بو گوٌنلر

مئـيئم چئرپئ، تنديره اوْ، تؤكـردئ

اوْتـلردئـيوْ، كـسسـووالـه؛ تؤتـردئ

تنديرئ داغ ائدوْو، چؤره ي ياپردئ

          غيش گوٌنلرئ، تنديريميز، داغئدئ

         كـؤزه لـرم، تـامـام دوْلـئ، ياغئدئ

زووالـــه نــئ، تـنـديـره اوْ، يـاپـردئ

كؤلئنج لرين، اوْت اوٌستئن نن، تؤتردئ

چـوؤره ي لـرئ، عـجـب اوْ ياره تردئ

        تـندير اوٌسته،ككئر لرئي، تزّه سئ

        چاغالر چئن، يئماغئنئي، مزّه سئ

خان ننه مئي، تنديرئنئي، چؤره يئ

دوْراغـينن، بو چـؤره يئي، يئمه يئ

جئزغاله نئ، بو چؤره يه، وورمه يئ

           تندير اوٌسته، قـاپـدئم آلدئم، تزّه سين

           يئدئم گؤردئم، اوْ چؤره يين، مزّه سين

قـرّي نـنه، باغـده شوْربه، آسردئ

اوْت اوٌستئنده، مزّه سينه، باخردئ

تئـليت ائـدوْو، اوٌستئن اوْ، باسردئ

             اوْ شوْربه نئي، يئ ماغي يادش بئخئير

                ات نوخوتـون، دؤيماغي يادش بئخئير

آتـه گئـتدئ، ننـه يككه، قاليبدئ

گؤر اؤزينئ، نه بير گوٌنه، ساليبدئ

جـوانـلـيقئي، قـودرتينئ، آتيبدئ

         بو دونيايه، بئل باغله ماق، اوْلمئيدئ

          فقط صبئر، ييغله ماق نن، بوْلمئيدئ

نـنم گـنم، ايستـم اوْلئـم، قـوجاغئيده

باجي قاردش، اوْله ي سنئي، قئراغئيده

نـه چـاره كي، وارميز فقط، سوْراغئيده

         نـنم سنـه جـانئـم قـوربان، هايئرده سن

         ايزاق دوٌشدوم، يوردومئزدن، هايئرده سن

الله اكـبـر، نوخـاندانئـي، توْيلرئ

جوان اوْغلن، جوان قيزلر، بوْيلرئ

قازن ـ قازن، ات ـ پئلوو، هوْيلرئ

           بـيرده گنـه، اوْ گـوٌنـلرئ، گؤرئيدئم

          جوان لرئي، خوْش ليقينه، گؤلئيدئم

ائلچي گئدردئ ائلچي ليق، ائدردئ

قيز آلماغا، باشليقئن نن، دئيه ردئ

جواب آلـدئ، كـلّه قندئ، دؤيردئ

       ياقليقده كي، كؤكه لرئ، وئرردئ

       آغيز لرئ،شيرين ائدوو، گئدردئ

ميزان گوٌنو، محصول لركي، ييغيشدئ

زارع پـايـئ، اربابـين نن، چيخيشدئ

كـوٌره كنـم، تـوْي توتماقه، باتيشدئ

          توْيلر بيرـ بير، باشلانردئ، ساز اينن

              گـلـين گـلــردئ اؤويــنه، نازاينن

توْي توتماقچين، موقدّمات، واريدئ

 مصــلحتئ، آديـازمـاغـي، واريدئ

ات و دوٌيوٌ، قـاب قـازانــئ، واريدئ

              داغـدن اوْدون، حئيوانلر، گلردئ

               تكه ـ قوْيون، سورودن آيريلردئ

يـوخـاريـدن، جـارچـي سسي،گلردئ

تـامـام كسـئ، تـوْيـه خــبر، ائدردئ

يوْل يوْلاغنن، جارئي سسين، چكردئ

             گئجه هركس، توْي يئرييه، گئدردئ

               نـوقـول يئـيوب، قتئـمينئ، قوْيردئ

توْي ايه سئ، مئهمانلرين، بيلردئ

ات دوٌيـوٌنئي، تدارئكين، گؤرردئ

آشپز قوْلـون، يوخارئيه، وورردئ

             يخنئ پئلوو، پيشير ماقچين، قاچردئ

             سحر تئزدن،بو زحمت چئن، چاپردئ

كؤره كنئي، سققلئنئي، قئرخماغئ

تـار قـابـال نن، حاممامه آپارماغئ

دوست وْ رفيق، آره لرده، گؤلماغئ

            گـؤردوم اوْنـده، رفــيق لـرئ، مئهرينئ

        قوم و خيشئي، يار يولداشئي، لو طفئنئ

جـهـيزئـيّه، خـونچـالرده، الده دئ

ميس ايديشلر، جوانلرنن، يوْلده دئ

سازنده نئ، كوكئ حتما، سنده دئ

         قاب ـ  قازن نن، تاقچه لرئ، بزردئي

         رف ديـواره، دؤزمـه لــرئ، دؤزردئي

تـوْيـلـريـنـده، اوْخـوردولر، اؤزلرئ

شاد اوْلماقـچين، چالرديلر، سازلرئ

ائمّــه دن، دئـيه ر ديلـر، سؤزلرئ

    ( پئيغمبرئي قيزينئ علي آلدئ يار يار

     قيز آلماق وْ قيز وئرماق شوْن نن قالدئ يار يار)* 3

رسم لـرينده، يار يار دئماق، واريدئ

يار يار لرده، ياخچي سؤزلر، واريدئ

سـؤزلـريـنده، محبّـت لـر، واريدئ

       (آفتافاده، سوو قوْيدوم، دؤرولوتدئ يار يار

        گئدئي گؤرئي، كؤره كن، گوٌل اوْئتدئ يار يار)* 4

توْي گئجه سي، چالوو وورماق، اوْينه ماق

خـاتـيـن لـرئـي، مجلـيسينده، اوْخوماق

الـدفـي نـن، كئـچـن لـردن، يئـرله ماق

       ( باباجئقئي، اوٌستو ميرئي، قله سئ

       گئتدي گؤريكمه دئ يارئي قره سي) * 5

بير خاتين اوْخوردئ، اوْغلن ديلين نن

بيري يه م سويلردئ،گلـين ديلين نن

الـدفي سسلـردئ، عاشـيق ديلين نن

            ( بير حيه ط آليب بن حاممامه ياخين

            حاممام نن چيخن چئ بوْيييه باخئم( * 6

گـلـيـن بئـلـي، باغـلانــردئ، شال اينن

قورآن _ چؤره ي، چؤله نردئ، شال اينن

نـنـه بـيـردن، باقئـرـردئ، قــــال اينن

             گلين يوْلي، چالمـاق يادلردن، چيخمز

           يار يار دئماق، سسي يادلردن، چيخمز

گلين لرئي، بدوْو آته، مينمه سئ

ياريارلرئي، بلند صداسي، سسئ

كوٌره كنئي،نارنن آلمه، آتمه سئ

                   بير نازنين، خاطيره دئ، ياديمده

                 عجب نازلي، منظره دئ،گوٌزيمده

شئـر علـي نئي، يار يار لرئ، نفسئ

ياري گئـجه، چكردئ اوْ، ناز سسئ

شادائدردئ، سؤزلرئي نن، هر كسئ

         ( يوخاريدن گله من چكمه مي چك يار يار

     ايندئ قيزئي، ائرته من ايچي يي چك يار يار) * 6

توْي گوٌنلرئ، پئلوو لرئ، سؤزنده

سلله لـرئ، بير كيناردن، دؤزنده

مست جوانلر، ايپ لرينئ، اؤزنده

                     توْيده عجب، ولـوله لـر، اوْلردئ

                     قوجه جوان، بلند بلند، گوٌلردئ

توْيلرده كي، دف قوْشمه لر، يادده دئ

اوْيلئــيانئي، دوْتارئ باخ، طاقده  دئ

خاتين لرئي، الدفي سئ، ديـلـده دئ

                   كئچن لـرئي، محبّتئ، چوْخيدئ

                  اوٌره ي لرده، كينه لرئ، يوْخيدئ

قتئم قوْيماق، نه بير گؤزل، رسميدئ

مـجـمـه لـرئ، دوْلنديرماق، بزميدئ

پـولـئ وئـروو، نوقول يئماق، هزّيدئ

            آي بو رسئم، نه بير گؤزل، رسميدئ

            جوانلـرئي، الـين توتـماق، هوٌسنيدئ

اوْغلن لرئ، سوٌننه تئنئي، توْيئنده

اوْستا موسوو، الينده كي، تيغينده

كسردئ اوْ، اوستا ليق نن، يئرنده

               قـره يانيـق، لتّه لرئ، ياپردئ

              يانماغينئ، دردينئ اوْ، آلردئ

بـابـاجئقئي، يوْلـئ بيركـم، ايزاقدئ

مـرزئ مكـم، ساخله ماقه، ساياقدئ

مملكت چئن، قديم نن بير، داياقدئ

            بـابـاجئـقئم، لوطْف آبادئم، قالرسن

            خرابليقدن، بيرگوٌن نئجات، تاپرسن

بـابـاجئـقده، بارتقـولـئ، واريدئ

ايككي قيزئ، آلتئ اوْغلو، واريدئ

رحـيم آغـا، صفـر اوْغلو، واريدئ

              قوجه جوان، بير بيرينه، قاتديلر

               باخ قبئرده، عجب راحت، ياتديلر

يوسئف شئيطان، تؤكلرئ آغاريتدئ

مرزدن سوو بيركم بويانه ،كئچيتدئ

شئرئم عمئي، باغينه سوو، تؤتئتدئ

              شوْرقله ده، سوولرئ كسيليتدئ

               موللا عمئـم، الي الـده، قالئتدئ

قـوربـان جـواهئـري، نياز نئرده دئ

مممد عـطّـاره بـاخ اوْنـا يئـرده دئ

لوطف آبادئي، سبزه سي روْياده دئ

             كـاتـه آرئغ، اوْنئـي سـووو، قـورئـتدئ

           تونئن كي چاغايه م، بوگوٌن، موررئتدئ

سولطان حوسئين، حج يولونه، گئدوودئ

مكـّـه يـورتـده، بـيردن مريض، اوْلوودئ

خلاص لـيق چئن، هر يـوله اوْ، ووروودئ

           ساغليق ايچئن، شيلگانه نذر، ائدوودئ

              سـولـطـانـئ ديـبـاجـه، اوْ ال آتوودئ

بـيـردن بـيـرئ، اوْنه يـواش، دئيوودئ

خوداي مونده، سن شيلگانه، قاچوودئي؟

آمّـا جـوواب، بـوتـهر اوْن نـن، آلوودئ

                   بيز غريبمئز، خوداي بيزئ تانيمز

                 اوْ شـاهـزاده، قـونشولـرئ اوْنوتمز

حاتم قلعه، شيلگان حئصار، لوطف آباد

صـفـر قـلعـه، توْققئي قازن، خئير آباد

شمسي خـان وْ، مـير قـلـعه غـفّار آباد

               تامـام بيرئ سوو سيزديلر بو گوٌنلر

               مئللت تامام، حئيران ديلر، بو گوٌنلر

مممد حسن عـرب دوْتار، چالنده

شاه صنمئي، قئصّه سينئ دئينده

اوٌره ييـميز، بـو قئصّه دن، ياننده

         باخاردئم كي، اوْن ده نه بير، نفس وار

          ائـشيتماقچئن، بيزده هنئز، هوس وار

شار شاره نئـي، سووو بـو گوٌن، قورئتدئ

شئر حووئضئي، شئرئ تئيدن، قوْپئتدئ

مـوراد تـپّـه ده كـي داشـم، ايتئــتدئ

              جـوان لريم، سبـزه لريم، سوْلديلر

               عمري ميزئ، يامان گوٌنده بوْلديلر

شيلگانينده، ايمام زاده، ديباجدئ

محبّـتئ، بـو مئـللـته، سيراجدئ

بـارگـاهي، درگز چئن، چيراغدئ

                نوْخاندانده، علّامه شهرئستاني

                  افتئـخارئ، مسعودئ تفتازاني

بـابـا جئقدن، گئدن گئتدئ، كيم قالدئ؟

جوان گئتدئ، مارال، گئتدئ، كيم قالدئ؟

اؤلـن اؤلـدئ، قاچن قاچدئ، كيم قالدئ؟

            اوْلـر بـيرگـوٌن، آبـاد اوْلسون، شهريميز؟

          خراب ليقدن، خلاص اؤلسون، شهريميز؟

 

آيدين لاشديرماق:

..................

آششيق ـ آشيق ـ قاب ـ استخوان زانوي گوسفند كه وسيله بازي بچه ها بود.

آغا چايچي ـ قهوه چي ساكن درگز و از مهاجرين آذربايجان.

آلاجه ـ منطقه اي از باغات نوخندان.

ائلچي ـ خواستگار.

الدفي ـ دايره ـ ( دف دستي).

الله اكبــر ـ كوهي در جنوب درگز كه راه شوسه و پر پيچ وخم به همين نام، راه ارتباطي درگز با مركز كشور، از آن مي گذشت.

اوْتوز پول ـ معادل يك ونيم ريال.

اوستا موسوو ـ دلاك ساكن درگز كه ختنه هم مي كرد.

ايديش ـ ظروف غذا خوري. ظروف پختن غذا.  

ايس ـ بو ـ رايحه.

بابا جئق ـ لطف آباد يكي از شهر هاي درگز.

بــابــا خــرمان ـ نوعي خربزه بسيار شيرين و خوش عطر ورنگ كه در درگز كاشته مي شد.

بارت آغا ـ آقا برات نوازنده كمانچه.

بارت قولئ ـ آقاي براتقلي عرب خدري پدر بزرگ اينجانب.

باره ـ گندم حاصل از كشت بهاره.

بدل عمئ ـ آقاي بدل بدلي از كسبه درگز.

بوتقه ـ بوتكا ـ كيوسك ـ دكه.

بوْي ـ يئل لنجك ـ تاب.

بوْينيچ ـ بئشيك ـ گهواره.

بوْينيچ ايپي ـ باغير داغ ـ بند گهواره.

پاره ـ نوعي وسيله بازي بچه ها ساخته شده از پوست گوسفند يا بز با موهاي بلند كه به زير آن تكه سرب پهن وصل مي شد.

پئتاوا ـ دوْلاق ـ پاتابه.

پئغوو قشمار ـ آقاي پيغبر قلي آهنگر.

پؤك ـ پتك.

ترنه ـ خيرچا ـ خربزه هاي نارس كوچك.

تفتازاني ـ استاد سعد الدين تفتازاني فيلسوف بزرگ اواخر عهد مغول.

توْخلئ ـ قوزو ـ برّه.

توْققئي ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

توْلنديم ـ دوْلنديم ـ دور زدم.

تيزي سئييئد ـ تيزي سيّد يك شيب تند در راه الله اكبر.

تيوان ـ گردنه واقع در مسير جاده جديد درگز به قوچان.

جبّار اوْغلو ـ درشكه چي.

جلال آغا ـ آقاي جلال ربيعي كتابفروش.

چاپشلو ـ يكي از شهر هاي درگز.

چاغا ـ بچه.

چالوو وورماق ـ بزن وبكوب.

چققئر ـ روستائي در شمال شهر در گز.

چئمچه گلين ـ مترسكي كه براي طلب باران آماده مي شد.

چوخه ـ نوعي لباس كه در كشتي به همين نام  پوشيده مي شود.

حاتم قلعه ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

حسن بوْينو كسيغ ـ آقاي حسن بياباني نوحه خوان.

حئصار ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

خاقاني قوْوون ـ نوعي خربزه بسيار شيرين و خوش عطر و خوش طعم كه در درگز كاشته مي شد.

خانئي آشپز ـ آقاي خان محمد آشپز ساكن چاپشلو.

خئلليك ـ لباس پالتو مانند نمدي مخصوص چوپانان.

خنْـتمه ـ پر طمع. در نزديكـي شهر درگـز رشته كوهي خاكي و با ارتفاع كم وجـود دارد كه راه قـديـم درگــز به قـوچان از آن مـي گـذشت، مـي گويند در پاي اين كــوه شخــصي به نام حسن باغـي داشتـه و در آنجا ساكـن بوده و معروف به طمع كاري، لذا اين تپه به ياد او به نام حسن خنْتمه معروف شده است.

دئزاق ـ تله براي به دام انداختن پرندگان كه از تكه چوبي با شاخه هاي فراوان و موهاي دم اسب ساخته مي شد.

دوْ آبي ـ از روستا هاي بخش چاپشلو.

دوْراق ـ نوعي ماست سفت.

دوْو ـ دئديم ـ گفتم.

رحيم آغا ـ آقاي رحيم تميز از ساكنين لطف آباد پدر شهيد بزرگوار صفر تميز.

زينه ـ گندم محصول كشت پائيزه.

ساري ياغ ـ روغن حيواني.

سحر چاغي ـ صبح زود ـ وقت سحر.

سئل آوا ـ رودخانه.

سولطان حوٌسئين ـ آقاي سلطان حسيني ساكن لطف آباد.

سولئيمان به ي ـ آقاي سليمان بيك ساكن درگز.

شامال ـ يئل ـ باد.

شاه صنم ـ نام معشوقه در داستان عاشقانه غريب و شاه صنم.

شئر حووئض ـ آب انبار بسيار بزرگ و قديمي واقع در لطف آباد كه امروز جزء آثار ميراث فرهنگي به ثبت رسيده است.

شمسي خان ـ از توابع بخش لطف آباد.

شوتور پران ـ شتر پران ـ بالاترين گردنه راه الله و اكبر كه بسيار خطرناك بود وعبور دو اتومبيل بطور همزمان از بعضي قسمت هاي آن غير ممكن بود.

شيـلگـان ـ روستـائي از توابـع بخش لطف آباد كه مرقد مطهر امامزاده ديباج در آن قرار دارد.

صفر ـ آقاي صفر تميز افسررشيد ارتش جمهوري اسلامي ايران كه در جريان جنگ تحميلي به درجه رفيع شهدت نائل گرديد.

صفر قلعه ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

عباسعلي ـ آقاي عباسعلي رحيم نژاد از كسبه درگز.

عبدالعلي ـ آقاي عبدالعلي شعاعي از كسبه درگز.

عرب آشپز ـ از آشپـز هاي چـيره دست مجالس درگز كه در پختن يخني پلو غذاي مخصوص مجالس مهارت خاصي داشت.

عـلامـه شــهرستـاني ـ ملا محمد تاج الدين علامه شهرستاني صاحب كتاب الـمـلـل و النـحل كه مقبره اش در نزديكي روستاي حضرت سلطان ازتوابع بخش نوخندان واقع است.

علي موراد ـ عليمراد ـ  از كسبه چهار راه ژاندارمري درگز.

عه يئد ـ بايرام ـ عيد.

غفّار آباد ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

فايتون ـ درشكه.

فرو نجّار ـ آقاي فرامرز دلفراز نجار.

قازان ـ قازان بيك ـ از روستا هاي بخش لطف آباد.

قانئع خياط ـ آقاي قانع از خياط هاي مشهور درگز.

قئرخ قيز ـ چهل دختر ـ كوهي در نزديكي شهر درگز.

قرن ياريم ـ يك ونيم ريال.

قره گؤردوم غئرقي باس ـ گيزلنقاچ ـ قايم باشك ـ بازي بچگانه.

قئز لر گوٌلئ ـ شقايق.

قوربان جواهري ـ آقاي قربان جواهري فرزند نياز علي.

كپگان ـ از روستا هاي تابع بخش چاپشلو.

كسسوْو ـ چوبي بلند مانند دسته بيل كه با آن آتش تنور را به هم مي زنند.

ككئــر ـ نان يا قسمت زيـرين آن كه در تنور كاملا خشك شده و در موقع خوردن زير دندان ها صدا مي دهد.

كلبئ ايسلام ـ آقاي كربلائي اسلام پور نجفيان از كسبه درگز.

كلبئ كوْثر ـ آقاي كربلائي كوثر از كسبه خيابان ژاندارمري درگز.

كمر پوٌشت ـ بالكن احداثي در دالاني باريك.

كندئ ـ كندو ـ مخزن نگهداري گندم وآرد ساخته شده از گل رس.

كؤرچه گيردئ ـ از بازي هاي بچه ها.

كوٌره ي ـ قوزه ئ پنبه.

كوٌفلردئ ـ فوت مي كرد. مي دميد.

كوٌكه ـ شيريني هاي مانند نان برنجي كه به قند كوٌكه معروف بود.

كولئـنج ـ نـان هـائـي كه هنــوز كاملا پخته نشده و از بدنه تنور جدا شده و در داخل آتش و خاكستر هاي كف تنور مي افتاد.

گپئي ـ از روستا هاي تابع بخش چاپشلو.

گلين يوْلي ـ آهنگ مخصوص كه در زمان عروس كشان نواخته مي شد.

گوٌلريز ـ محل باغات شهر درگز واقع در شمال شهر.

لطف آباد ـ يكي از شهر هاي درگز با نام قديمي باباجئق.( بابا جوق)

مستوو سوپور ـ يكي از رفتگران شهرداري كه اكثر اوقات در حالت مستي بود.

مممد حسن عرب ـ آقاي محمد حسن خدري معروف به محمد حسن عرب نوازنده دوتار وپسر عموي پدرم.

مممد عطّار ـ آقاي محمد عطار، داروفروش در لطف آباد.

موختار ـ آقاي مختار بدلي نوحه خوان.

موراد تپه ـ مرادتپه ـ تپه كوچكي در لطف آباد كه امروز در مركز پارك شهر قرار دارد، سنگ گرد وصاف نسبتا بزرگي در آنجا بود كه جوانان آنرا برداشته وبه بالاي تپه مي بردند سپس رها مي كردند تا به پائين بيايد.

 موزالاق ـ چوب خــراطي شده ئ مخروطي شكل كه به راس آن ميخ ته گرد درشتي كوبيده مي شد وبا پيچاندن نخ به دور آن( ازپايين به بالا) وكشيدن نخ با ســرعت هرچه تمــامتر چوب به زمين خــورده ومانند فرفره به دور خــود ميچرخيد.

موللا عمئي ـ آقاي محمد قلي عرب خدري ساكن لطف آباد، عموي اينجانب معروف به ملا.

مئيئم چيرپئ ـ چوب هاي حاصل از هرس درختان مو.

نوخاندان ـ نوخندان ـ يكي از شهر هاي درگز.

نوروز مممد ـ آقاي نوروز محمد سلحشور كارمند شهرداري درگز.

نياز ـ آقاي نياز جواهري از كسبه ومعتمدين لطف آباد.

يارتماق ـ پروراندن.

ياشماق ـ نوعي حجاب سرو وصورت زنان درگزي.

ياقاچ ـ چوبوق ـ شوٌويٌ ـ تركه ـ چوب نازك.

يان ـ طرف ـ پهلو.

يول يولاغ ـ راه ورسم.

*1ـ از اشعار نوحه مراسم عزاداري.

*2ـ بيت از زنده ياد استاد محمد حسين شهريار.

*3ـ بيتي از يك شعر قديمي مربوط به مجالس عروسي درگز به نام ياريار.

*4ـ شرح رديف 3.

*5ـ شرح رديف 3.

*6ـ از شعــر هــائي كه در زمــان عروس كشان شخصي با صداي بلند آنرا مي خواند و ديگران بصورت هاي هاي جواب مي دادند و شور و حال خاصي ايجاد مي شد.